Kryeministri Edi Rama doli sot në një konferencë me ministren e Infrastrukturës dhe Energjisë, Belinda Balluku, për të njoftuar reformën e re në sektorin e ujit të pijshëm, heqjen e depozitave nga çatitë e pallateve. Një masë që, sipas tij, synon përmirësimin e furnizimit dhe shmangien e rreziqeve që sjellin strukturat e vjetra.
Por ndërsa njoftimi tingëllon si një hap drejt modernizimit, ajo që bie në sy është kontrasti i thellë mes këtij propozimi dhe premtimit të bërë nga vetë kryeministri në vitin 2013, furnizimi me ujë të pijshëm 24 orë brenda mandatit të parë.
Për ata që e kanë harruar, po rikujtojmë fjalët e tij gjatë fushatës në 2013-ën.
“Unë nuk kam folur shumë për ujin e pijshëm, e dini pse nuk kam folur? Sepse më vjen turp. Më vjen turp me një histori 20 vjet, sa herë ka fushatë do ju japim ujë 24 orë. Pas 20 vitesh, prapë ujë nuk ka. Dhe tetë vjet në pushtet... të isha në vendin e tij do kisha ikur, do kisha thënë: më falni, nuk arrita dot. Bëra sa munda, po meqë nuk ju solla dot ujë, unë nuk e meritoj.”
Sot kanë kaluar jo tetë, por dymbëdhjetë vite në pushtet, dhe Shqipëria ende nuk ka ujë 24 orë. Dhe kryeministri jo vetëm që nuk ka ikur, por as nuk skuqet kur shpall reformën për heqjen e depozitave. Mjetet që qytetarët kanë instaluar vetë dhe që tregojnë realitetin e dështimit spektakolar të shtetit që nuk ka garantuar furnizimin bazik.
“Koha të vijojmë me planin e heqjes së depozitave që janë kthyer në pesha të jashtëzakonshme mbi pallate të ndërtuara kohë më parë e mund të kthehen në burim katastrofash. Heqja e depozitave duhet t’ua shpjegojmë njerëzve që përmirëson furnizimin”, tha Rama.
Në parim, askush nuk është kundër heqjes së depozitave. Por urojmë që ky aksion të shoqërohet me furnizimin me ujë 24 orë dhe jo t’i heqim nga taraca për t’i çuar në bodrum.
