Kryeministri Edi Rama vijon turin e takimeve me socialistët, këtë herë në Asamblenë e Partisë Socialiste në Vlorë, ku u ndal te Reforma në Drejtësi. Ai u përpoq të bindë të tijtë se shumica parlamentare nuk përdoret për ta penguar atë dhe se PS nuk e ka tradhtuar votën e marrë nga qytetarët.
“Ne nuk e tradhtojmë dhe nuk e kemi tradhtuar votën. Nuk e kemi marrë votën për të kthyer mbrapsht reformën në drejtësi. Reformën në drejtësi do e çojmë deri në fund. Pa vullnetin tonë nuk pavarësohej drejtësia. Shpata e drejtësisë ishte në zyrën time që nga 1912 dhe ne ia dorëzuam një pushteti tjetër, dhe nuk kemi ndërmend ta marrim mbrapsht”, tha Rama.
Një deklaratë e fortë në formë. Por në përmbajtje, realiteti politik duket më pak epik.
Sepse ndërkohë që Rama flet për “shpatën e drejtësisë”, me shpatën shumë më konkrete të 82 votave në parlament ai vendosi të shpërfillë drejtësinë kur mbrojti imunitetin e Belinda Ballukut. Ishte një moment që shumëkush e konsideron si një nga goditjet më të forta ndaj reformës në drejtësi, pas ndërhyrjeve politike që shoqëruan edhe mbrojtjen e Erion Veliajt.
Pasojat nuk janë vetëm në planin e debatit të brendshëm. Qeveria shqiptare po përballet edhe me shtimin e rezervave nga Komisioni Evropian në procesin e integrimit, pikërisht për shkak të dyshimeve mbi vullnetin real për të mos ndërhyrë në drejtësi.
Dhe ndërsa Rama këmbëngul se nuk do ta marrë mbrapsht “shpatën e drejtësisë”, ai njëkohësisht po mbështet për herë të dytë komisionin e Fatmir Xhafajt, një strukturë që kritikët e shohin si përpjekje për t’i vendosur kufij SPAK-ut – pavarësisht kundërshtimeve të përsëritura nga partnerët ndërkombëtarë.
Në këtë pikë mbetet një pyetje e thjeshtë:
nëse drejtësia është kaq e pavarur sa thotë kryeministri, çfarë pengesash të tjera mendon se mund t’i vendosë akoma?
