Në Forumin e Paqes në Paris, kryeministri Edi Rama riktheu sot një element tashmë të njohur të komunikimit të tij publik – gjyshen. Teksa fliste për marrëdhëniet me Serbinë dhe qasjen rajonale, Rama rrëfeu sërish një mësim të marrë prej saj: “Sa më i lumtur komshiu, aq më e lumtur shtëpia. Nëse po feston vet, sigurohu që fqinji të mos jetë duke vdekur urie, sepse i gjithë ky gëzim shkon për dreq.” Mesazhi, i formuluar përmes kujtesës familjare, u përdor nga kreu i qeverisë për të argumentuar se bashkëpunimi është rruga e vetme për Ballkanin, pavarësisht dallimeve dhe çështjeve të pazgjidhura.
Rama u ndal veçanërisht te raporti me Serbinë, duke e cilësuar çështjen e Kosovës si “problemi i madh mes dy vendeve”, por nënvizoi se refuzimi për të bashkëpunuar vetëm sa i dëmton interesat e Shqipërisë dhe rajonit. Ai rikujtoi vizitën e tij në Beograd, duke theksuar se “kemi shkuar në Serbi 68 vjet pas vizitës së fundit” nga një drejtues shqiptar dhe se kjo ka simbolikën e vet në një kontekst historik të ngarkuar.
Kryeministri theksoi se filozofia e tij politike në këtë aspekt mbetet e pandryshuar: “Nuk mund të jemi europianë në Europë dhe ballkanas në Ballkan.” Sipas tij, vendet e rajonit duhet të sillen si partnerë, jo si armiq tradicionalë. Në këtë linjë ai solli edhe kritika ndaj Bashkimit Europian, duke deklaruar se “Evropa është ballkanizuar”, duke iu referuar krizave të fundit politike në disa vende anëtare. “Nuk miratojnë dot një buxhet. Çfarë është kjo? Ballkan”, u shpreh ai, duke përmendur Francën dhe Britaninë e Madhe si shembuj të polarizimit.
Përdorimi i gjyshes si referencë morale nuk është i ri në komunikimin e Ramës. Ai ka treguar më herët histori për mençurinë e saj në një takim në Jeruzalem, ka cituar një thënie të saj në emisionin “Zonë e Lirë” – “mllefi është e zeza e të zotit” – dhe ka përmendur edhe origjinën e saj italiane në intervista të tjera publike. Sot, kjo figurë familjare u rikthye për të mbështetur tezën e tij se politika e jashtme duhet të ndërtohet mbi logjikën e fqinjësisë së mirë dhe reciprocitetit të interesave.
Në Paris, Rama u pozicionua si promotor i stabilitetit në rajon, duke shprehur bindjen se tensionet nuk sjellin as përfitime politike e as zhvillim ekonomik. Në të njëjtën kohë, ai kërkoi që vendet e Ballkanit të mos presin zgjidhje nga Brukseli duke imituar sjelljet konfliktuale të disa prej shteteve europiane, por të ndërtojnë vetë modelet e bashkëpunimit që u nevojiten.
Mes frazave diplomatike, krahasimeve politike dhe toneve kritike ndaj Bashkimit Europian, gjyshja e kryeministrit u bë edhe një herë pjesë e skenës, si kujtesë narrative dhe mjet komunikimi për të shpjeguar një qasje strategjike që Rama e mbron prej vitesh: normalizim me Serb
