Në foltoren e Sali Berishës, në zonën e Porcelanit në Tiranë, gjatë bashkëbisedimit me qytetarët, një zonjë mori mikrofonin dhe ndau shqetësimin e saj si paciente e dializës. Me një zë të fikur nga sëmundja, ajo foli për kushtet mizerabël në të cilat merr mjekimin, në bodrumet e Spitalit Amerikan, si dhe për mungesën e kujdesit gjatë këtij procesi delikat.
Nga kryetari i opozitës, të cilin ajo kishte ardhur ta mbështeste edhe pse e sëmurë, zonja priste të paktën një fjalë të mirë, ose një premtim se Partia Demokratike do të marrë masa për koncesionin skandaloz të dializës, të fituar nga Spitali Amerikan dhe Klodian Allajbeu.
Por Sali Berisha e injoroi pyetjen. Ndërsa Floriana, me idiotësinë që duket se e shoqëron në çdo qelizë të saj, ia devijoi mikrofonin pa asnjë pikë ndjeshmërie njerëzore një pjesëmarrësi tjetër në takim.
Sali Berisha, edhe si mjek, nuk e mori në konsideratë shqetësimin e një anëtareje të PD-së që, në një ditë të ftohtë dimri, kishte ardhur për ta përkrahur në një takim në zonën e Porcelanit. Të njëjtin qëndrim injorues mbajti edhe mjeku tjetër në podium, Ilir Alimehmeti.
Takimi vijoi sikur asgjë të mos kishte ndodhur, pa asnjë vëmendje për zonjën që kishte ardhur për të gjetur ngushëllim dhe pak shpresë tek një opozitë që, edhe në një takim modest në një zonë të Tiranës, tregoi qartë se interesi i saj nuk janë hallet e njerëzve, por karriget e saj.
Përndryshe, mungesa e ndjeshmërisë ndaj problemeve të shëndetit nuk ka emër tjetër.
