Valjet Qosja, nipi i shkrimtarit tashmë të ndjerë Rexhep Qosja, ka publikuar një letër që paraqitet si amaneti i fundit i akademikut, e shkruar më 30 prill 2016 në Prishtinë.
Dokumenti, i titulluar “Nipit tim Valjetit”, përmban udhëzime të qarta të Qosjes për jetën dhe varrosjen e tij, si dhe reflektime personale mbi veprën, bindjet dhe raportin e tij me Kosovën.
Në letër, Rexhep Qosja shpreh dëshirën që të varroset pa ritual fetar dhe pa praninë e autoriteteve zyrtare.
“Dua të jam i varrosur pa ritual fetar”, shkruan ai, duke e lidhur këtë me besimin e tij në mendimin shkencor, ngritjen shpirtërore dhe përparimin shoqëror.
Po ashtu, ai kërkon që varrimi të bëhet vetëm nga familjarët dhe në mënyrë të thjeshtë, pa fjalime, pa media e pa lule, pranë varrit të bashkëshortes së tij, Shpresës.
“Varrimin tim dua ta bëjnë vetëm familjarët e mi… pa fjalime, pa media, pa lule”, thuhet në amanet.
Në dokument, Qosja e paraqet jetën e tij si të kushtuar lirisë, bashkimit dhe mirëqenies demokratike të shqiptarëve, duke shkruar se nuk i ka mbetur borxh as Shqipërisë shtetërore e as Kosovës.
“Në qoftë se Kosova më ka mbetur borxh mua – këtë do të mund ta thonë historianët e ardhshëm”, shkruan ai.
Në pjesën përmbyllëse të letrës, Qosja bën edhe një reflektim vetëkritik, duke pranuar se mund të ketë pasur gjykime të ashpra në jetën e tij publike, por shprehet i bindur se ka jetuar, krijuar dhe vepruar duke bërë mirë.
“Nuk mendoj se vdes pa asnjë mëkat… Megjithatë varrosjen e pres i bindur se kam jetuar, krijuar e vepruar duke bërë mirë”, thuhet në tekst.
Letra mban datën 30 prill 2016 dhe në fund është nënshkruar nga Rexhep Qosja, i cili shkruan se këto mendime i ka hedhur në letër “duke qenë i vetëdijshëm dhe mendjeqartë”.
