Jorida Tabaku foli sot për zhvillimet në Partinë Demokratike dhe për protestën e djeshme të opozitës, por mesazhi i saj mbeti në ajër: kritika të përgjithshme, pa asnjë emër, pa asnjë adresim konkret. Sikur kryetari i PD-së të ishte një njeri pa emër e mbiemër.
Deputetja u paraqit sërish si “kritike”, duke theksuar se kishte besuar te meritokracia, por se kjo nuk iu dha brenda partisë, edhe pse – siç tha – doli më e votuara në Primare dhe në zgjedhjet e 11 majit. Një deklaratë që lë shumë pikëpyetje, pasi nuk është e vetmja fituese primare që mbeti jashtë listave. Të tjerë fitues u lanë në harresë, ndërsa meritokracia, për të cilën ajo flet, duket se ka kohë që ka ndërruar jetë në partinë ku ajo militon.
“Unë kam qenë kritike dhe vazhdoj të jem kritike… ndoshta besova te meritokracia dhe nuk m’u dha kjo meritokraci brenda PD-së… Kush është rruga, të dalësh në rrugë dhe të sulmosh e të gjuash me gurë? Jo, është hajt të flasim, të mblidhemi e të flasim…”, u shpreh Tabaku.
Por kujt i drejtohen këto fjalë? Kujt i kërkon të “ndryshojë nga brenda”? Emra nuk ka. Përgjegjësi nuk ka. Vetëm një apel abstrakt për reflektim.
Madje, Tabaku bëri të ditur se kishte folur edhe me “doktorin”, duke nënvizuar se rruga nuk është përplasja publike, por diskutimi i brendshëm. Një qëndrim që për shumëkënd tingëllon si përpjekje për të ruajtur ekuilibrin: të kritikosh pak, por pa e prishur marrëdhënien me drejtimin aktual.
“Kam folur edhe me doktorin… Rruga është të ndryshojmë. Të gjithë kolegët janë dakord që PD të ndryshojë së brendshmi…”, tha ajo.
Në fund, ajo pranon se “ka shumë punë për të bërë në strukturat e PD”. Por sërish pa specifikuar se kush mban përgjegjësi për situatën aktuale.
Mes kritikës së butë dhe servilizmit të kujdesshëm, qëndrimi i Tabakut sot u duk pikërisht ajo që elektorati i lodhur nga paqartësitë e brendshme e quan: as mish, as peshk.
