Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, ka komentuar aksionin politik të Ervin Salianjit, i cili prej ditësh po zhvillon takime me demokratë në disa qytete të vendit, duke e konsideruar atë më shumë si një përplasje idesh me kupolën e PD-së sesa si një konflikt të hapur politik.
E ftuar në emisionin “Ditari i Pasdites” në A2 CNN, Tabaku u shpreh se nuk është dakord me mënyrën se si Salianji ka zgjedhur ta zhvillojë këtë aksion, duke insistuar se debatet dhe përplasjet duhet të mbeten brenda forumeve të Partisë Demokratike dhe jo të zhvendosen në publik apo në studio televizive.
“S’më duket më shumë një përplasje, sesa një përplasje idesh. Ai ka zgjedhur rrugën e tij, për të cilën unë nuk jam dakord. Unë preferoj që diskutimet t’i kemi në Kryesi, në Grup Parlamentar. Boll i kemi bërë në studiot televizive”, u shpreh Tabaku.
Megjithatë, si në shumë raste të tjera, deputetja demokrate shmangu çdo koment të drejtpërdrejtë mbi deklaratat e Sali Berishës dhe të ashtuquajturat “vija të kuqe” që ai ka artikuluar ndaj Salianjit. Asnjë qëndrim, asnjë kritikë dhe asnjë distancim nga gjuha dhe presioni politik i kryetarit të PD-së, duke mbetur sërish në një pozicion të ndërmjetëm, pa emra dhe pa adresë.
Tabaku doli gjithashtu kundër zërave brenda PD-së që kanë kërkuar përjashtimin e Ervin Salianjit nga partia, duke theksuar se ky nuk është momenti për përçarje, por për bashkim. Edhe këtu, si zakonisht, pa përmendur emra konkretë dhe pa identifikuar përgjegjësit e thirrjeve për përjashtim.
“Unë nuk mendoj që përjashtimet duhet të jenë një fjalë që të mbizotërojë në fjalorin tonë këto momente. Ne duhet të zgjasim dorën, të shtohemi, jo të largojmë. Duhet të mendojmë kë të marrim me vete, jo kë të heqim”, tha Tabaku, duke shtuar se forumet e PD-së duhet të jenë qendrat e debatit dhe diskutimeve.
Në thelb, qëndrimi i Jorida Tabakut mbetet ai i përhershmi: kritikë e vakët ndaj formës, heshtje ndaj thelbit. Kundër aksionit të Salianjit, por pa guxuar të prekë Berishën; pro debatit, por vetëm brenda mureve të partisë; kundër përjashtimeve, por pa emra dhe pa përgjegjësi. Një qëndrim “as mish as peshk”, që më shumë sesa qartësi politike, reflekton frikën për të thënë hapur atë që po ndodh realisht brenda Partisë Demokratike.
