Nga Doriana Musai
Ajo ka qenë dhe duhet të mbetet hapësira ku lëvizin njerëzit, ku qëndrojnë, takohen dhe ndërtojnë marrëdhënie me qytetin. Rruga është njëkohësisht lëvizje dhe qëndrim; lidhje midis banesave, vitrinë e ndërtesave dhe element jetësor i përditshmërisë urbane, sidomos për fëmijët.
Fëmijët duhet të ndihen të sigurt në rrugë dhe të kenë të drejtë të luajnë në qytet. Nuk janë fëmijët në vendin e gabuar; janë makinat që janë bërë të tepërta në hapësirat ku duhet të dominojë jeta publike.
Këndet e izoluara të lojërave nuk e zgjidhin problemin e sigurisë së fëmijëve. Ato mund të kontrollojnë dhe kufizojnë lëvizjen e tyre, por nuk mund të zëvendësojnë mungesën e hapësirës publike të vërtetë në qytet.
Sot, lëvizja urbane është kthyer në prioritet të makinës. Investimet bëhen për të shtuar kapacitetin e mjeteve motorike; trotuaret zvogëlohen, ndërsa katet e parkimeve nëntokësore shtohen. Këta tregues prodhojnë një qytet të varur nga makina, ku planifikimi, investimi dhe dizajni orientohen rreth saj.
Qyteti nuk duhet të ketë frikë nga makina. Përkundrazi, makina duhet të tërhiqet nga qyteti, në mënyrë që rruga t’u rikthehet njerëzve.
