Asokohe, Ministri i Punëve të Brendshme, nëpërmjet një shkrese të datës 01.10.1953, drejtuar komandës së kampit nr. 5 në Tiranë dhe komandës së kampit nr. 6 në Tepelenë, dhe bazuar në vendimet e Komisionit të Dëbimeve dhe Konfiskimeve, urdhëron lirimin nga internimi brenda datave 5 dhe 10 tetor të atij viti të një grupi personash të vendosur në kampin e Tepelenës gjatë periudhave të ndryshme kohore.
Listat përmbajnë të dhënat e të internuarve të cilët do të liroheshin nga internimi brenda datës 5 tetor të vitit 1953, numri i të cilëve arrinte 204 si dhe të një tjetër grupi prej 38 personash që do të liroheshin deri më 10 tetor 1953.
Nga dokumentet evidentohet se të internuarit në Kampin e Tepelenës vinin nga qytete të ndryshme të Shqipërisë si Elbasani, Saranda, Vlora, Himara, Kurveleshi, Gjirokastra, Fieri, Kolonja, Korça, Pogradeci, Tepelena, Peshkopia, Kukësi, Përmeti, Kruja, Lezha, Puka, Tropoja, Shkodra.
Këto lista tregojnë se të internuarit ishin vendosur në kampin e Tepelenës nga viti 1949-1953.
Disa studiues mendojnë se ishte pikërisht vdekshmëria e lartë e fëmijëve në kampin e Tepelenës, kushtet në kufijtë e mizorisë dhe nevoja për të konsoliduar sistemin e internim-dëbimeve, që i detyroi drejtuesit e lartë komunistë të merrnin vendimin në fund të viti 1953 për ta mbyllur kampin e Tepelenës.
Burimi: AIDSSH
